Najlepsza telemedycyna

Teleradiologia (radiologia na przestrzeń) – forma radiologii, wpadająca w zespół telemedycyny. Trzyma w sobie elementy telekomunikacji, informatyki oraz medycyny, a w szczególności radiologii.

Dzięki zastosowaniu innowacyjnych technik kupi na wymianę specjalistycznych informacji przesyłając obrazy statystyczne, kiedy również aktywne (przesyłanie najwyższej wartości zdjęć USG, MRI). Idzie na diagnozę na trasę. Umożliwia przesyłanie obrazów o dużej rozdzielczości, a dodatkowo interaktywną transmisję audiowizualną z ogromną systematycznością i w porządku rzeczywistym. Systemy wideokomunikacyjne (wideokodery) działają na ogólnodostępnych cyfrowych liniach transmisyjnych ISDN, w ogólnoświatowej sieci Internet, a i na trasach satelitarnych.

Teleradiologia obniża koszty teleradiologia funkcjonowania szpitali także wyjątkowych części ochrony zdrowia. Tak zwane centra opisowe oferujące pomoce w dziale teleradiologii funkcjonują na wzór w Indiach, a świadczą usługi dla szpitali w USA czy Wielkiej Brytanii. Obraca się w niniejszy rodzaj różnice czasowe pomiędzy państwem, w jakim funkcjonuje centrum opisowe, a państwami, w jakich korzystają siedzibę szpitale. Dzięki temu koszt bycia wiele się obniża.

Pomoc techniczną w zakresie konfiguracji sprzętu oraz akcesoriów diagnostycznych (TK, MR i kolejne) dla potrzeb teleradiologii
Dostarczenie niezbędnych narzędzi do przygotowania związania z naszymi pracowniami opisowymi (router, komputer, skaner dokumentów tekstowych)
Instalację i organizację oprogramowania do teletransmisji
Szkolenia personelu w rozmiarze obsługi systemów teleradiologicznych
Szkolenia personelu z zakresu połączeń telekonferencyjnych
Doradztwo ekspertów w terenie organizacji transferu danych w sali
Optymalizację protokołów akwizycji danych popularnych na urządzeniach TK i MR przez swoich radiologów
Doradztwo w dziale wyboru łącza i form dojazdu do budowy publicznej

T
eleradiologia stanowi zdalną ocenę (opis)
produktów z diagnostyki obrazowej dla celów
diagnostycznych lub konsultacji (1, 2). Spośród ostatniego
powodu nie jest ona usługą kierowaną bezpośrednio
do pacjenta, choć jest budowana pośrednio na jego
korzyść. Tworzy ona budowę zdalnego kontaktu między
specjalistami medyczny
mi (ewentualnie z udziałem
specjalistów informatyki medycznej i zabezpieczenia
technicznego transmisji). Prawdopodobnie żyć tworzona
jako:
− tzw. usługa wewnętrzna – w domu przez pracowników
szpitala,
− usługa outsourcingowa – przez wyspecjalizowane
firmy zewnętrzne (tzw. centra opisowe),
− wersje mieszane lub skrojone pod określone potrzeby,
np. obszary o niskiej gęstości zaludnienia, trudnych
warunkach terenowych lub pogodowych.
Właśnie w warunkach polskich są to wyjątkowo połą-
czenia punkt-punkt czy małe sieci zamknięte.
Teleradiologia była się możliwa dzięki:
− cyfryzacji materiałów (najczęściej obrazów, zestawów
obrazów, czy nowych możliwości o pacjencie
i owoców jego doświadczeń) z diagnostyki obrazowej,
najczęściej już robionych w tej sytuacji,
− cyfrowej archiwizacji danych medycznych, i przez
to przyjemnemu, bliskiemu i ciągłemu dojazdowi do ba-
dań pacjenta,
− zapewnieniu tanich łączy transmisyjnych (najczęściej
sieci komputerowych) i systemów informatycz-
nych (HIS, RIS, PACS) o dobrych parametrach
i zaletach,
− powstaniu sprzętu umożliwiającego zdalny dostęp
do całych czy tylko niektórych funkcji stacji
diagnostycznych,
− zapewnieniu infrastruktury teleinformatycznej
umożliwiającej także dojazd do medium meto-
dą „zapamiętaj i daj” (ang.
store-and-forward
)
niewymagającej jednoczesnej obecności obu stron
komunikacji, jak również transmisję w czasie rzeczywistym
(ang.
real-time
).
Do powstawania i wzroście teleradiologii przyczyniły
się również:
− ograniczona dostępność do wysoko wykwalifiko-
wanych specjalistów medycznych,
− coraz pełniejsze wykorzystanie diagnostyki obrazowej
w profilaktyce zdrowotnej,
− potrzeba zapewnienia dostępności przedmiotowych
usług bez sensu na godzinę dzienie i dzień tygodnia,
jeszcze w sposobie pilnym,
− możliwość szybkiego uzyskania tą opcją (bez względu
na odległość) tzw. drugiej uwag w dużych przy-
padkach,
− pojawianie się zupełnie nowych technologii wykraczają-
cych poza dotychczasowe doświadczenia (np. MRI/
EEG) oraz konieczność pracy i pomocy,
− zapewnienie odpowiedniej jakości zdalnych usług
tego modelu,
− nacisk chorych na podniesienie jakości opieki
zdrowotnej,
− konieczność poszukiwania przez agencje opieki
zdrowotnej rozwiązań tańszych i dających
lepsze gospodarowanie zasobami.
Wysoka wartość usług telemedycznych potrafi stanowić
zapewniona przez:
− odpowiednią infrastrukturę techniczną,
− bezpieczeństwo możliwości i wstęp do nich na podstawie
dostępu koniecznego,
− selekcję specjalistów,
− standaryzację procedur (przygotowania pacjenta,
obrazowania, komunikacji, transmisji znanych natomiast ich
kompletności itd.),
− pracę w dziale schorzeń, rodzaju obrazowa-
nia (w tym dodatkowo wieloma metodami) itp.,
− wydajną organizację pracy,
− stosowanie systemów kontroli jakości (zapobieganie
błędom, wyrywkowa kontrola przez specjalistów,
peer-review itp.),
− procedury awaryjne i usługa techniczną.
Wady teleradiologii i zagrożenia dla jej wzroście
stanowią:
− brak standardu komunikacyjnego i formatu da-
nych dla całej usługi teleradiologicznej – standard
DICOM 3.0 definiuje format zdjęć, i brak
jest standaryzacji formatu zlecenia, dodatkowych